Farci.e

    16/05  | 20:30
    17/05  | 20:30
    19/05  | 17:00
    20/05  | 17:00
    20/05  | 20:30

€ 16 / € 13 (-25/65+)
40min

Ontmoet de artiest na de voorstelling op 17/05

Hoe spreken we over identiteit als onze taal al bepaalt wat mannelijk of vrouwelijk is? Met deze vraag wordt de jonge Iraanse artiest.e Sorour Darabi geconfronteerd wanneer hij.zij in Montpellier aankomt om er dans te studeren. Terwijl het Farsi, de moedertaal van Darabi, geen genderbepalingen kent, dwingt het Frans haar.hem om mannelijk voortdurend te onderscheiden van vrouwelijk, zelfs in de zoektocht naar haar.zijn bewegingstaal. Farci.e laat zien hoe taal ervaren kan worden als verstikkend korset op maat van gevestigde normen. Het woord nemen wordt een fysieke beproeving. Met charmante onbeschaamdheid gaat Darabi in tegen deze gewelddadige vorm van autoriteit. Farci.e is een ontstemde voordracht die de schoonheid van voortdurende verandering bevestigt.

Concept, choreografie & uitvoering
Sorour Darabi

Lichtontwerp
Yannick Fouassier

Belichting
Jean-Marc Segalen

Advies
Mathieu Bouvier

Administratie
Charlotte Giteau

Spreiding
Sandrine Barrasso

Uitvoerende productie
MÉTÉORES

Met dank aan
Loïc Touzé, Raïssa Kim, Florence Diry, Pauline Brun, Jule Flierl, Clair.e Olivelli, Zar Amir Ebrahimi

Presentatie
Kunstenfestivaldesarts, INSAS

Coproductie
Festival Montpellier Danse, ICI-CCN de Montpellier L-R Midi-Pyrénées

Met de steun van
CN D – Pantin (residency), Honolulu-Nantes & le Théâtre de Vanves

Back to top

Wat als je uit een onzijdige wereld komt en alles plots een geslacht heeft? De Iraanse danser.es Sorour Darabi heeft een persoonlijk antwoord op die vraag. In mijn moedertaal, het Farsi, bestaan er namelijk geen mannelijke of vrouwelijke vormen. Sinds ik in Frankrijk woon, probeer ik me voortdurend aan te passen aan een wereld waarin letterlijk alles mannelijk of vrouwelijk is. Zonder uitzonderingen. In het Farsi wordt het woord “geslacht” uitgesproken als “جنسیت  jenssiat”, wat ‘materie’ betekent. Bij voorwerpen refereert het aan hun stoffelijkheid. Bij levende wezens, dieren of mensen aan hun geslacht. In het Farsi is hout het geslacht van een tafel. Is mijn geslacht dan huid, vlees, botten, spieren, bloed, bloedvaten, haarvaten en cellen?

Dus wat is de materie van het woord “geslacht”? Wat is het geslacht van het geslacht? Hoe moeten we nadenken over gender in een taal die ideeën een geslacht geeft? In het Frans noemen we een object waaraan we geen naam kunnen geven een ding. Dus is een lichaam waaraan we geen geslacht geven ook een ding? Een ding is vrouwelijk in het Frans (“une chose”). Zijn alle dingen dan vrouwelijk? Het woord vrouwelijk is nochtans mannelijk.

Sorour Darabi

Back to top

Sorour Darabi is een autodidactische artiest.e die leeft en werkt in Parijs. In Iran maakte hij.zij actief deel uit van de underground organisatie ICCD, die zijn.haar werk op het Untimely-festival in Teheran toonde voor hij.zij naar Frankrijk vertrok. Tijdens zijn.haar studies aan het CCN in Montpellier creëerde Darabi de solovoorstelling Subject to Change, een performance die transformaties in verhouding met de tijd en de omgeving in vraag stelt. In 2016 creëerde hij.zij op het Festival Montpellier Danse de solovoorstelling Farci.e, die de noties van taal, genderidentiteit en seksualiteit verkent. Zijn.haar volgende project, Savusun, een ode aan gevoeligheid, kwetsbaarheid en gekwetsten, is gebaseerd op de rouwceremonies van de Muharram en focust op emotionele vragen over rouw, angst en leed. Hij.zij heeft opgetreden met Jule Flierl en Pauline Brun en zal in de toekomst samenwerken met Paula Pi en Ligia Lewis. 

Back to top